चारोळ्या
आपण माणूस तर -
माणसासम वागू या
नदीसम आपणही
नित्य वाहते जाऊ या
माणसा , माणूसच तू -
माणसासवेचि वाग
तसं वागलास तर -
कवेत घेईल जग
ना कुठे ठाव रे माझा
ना कुठे माझा ठिकाणा ?
जगतो आहे ,परंतू -
जगणं एक बहाणा
विश्वास ठेवावा असा -
माणूसच सापडेना
जग माणसांचं पण -
माणूस कुठे दिसेना
आपले कोण म्हणून -
जग सांगत मी जावे ?
आपले म्हणतो ,पण -
आपलेसे कां न व्हावे ?
कवी - सूर्यांबिका सोलापूर
( सूर्यकांत ना .कामून )
मो .नं .07620540722

Post a Comment
0 Comments